Haberler

Gözümüzün Nuru Çocuklarımız

Ayrıntılar

Gösterim: 900

Çocuk, Allahın bir aileye verdiği en güzel nimet ve emanettir. Anne-baba için çocuğu en değerli varlıklarıdır. Bu değerli varlığı en güzel bir biçimde yetiştirmek anne-babanın çocuğu üzerindeki öncelikli görev ve sorumluluklarındandır. Çocuklarımız gözümüzün nuru, kalplerimizin süruru, ailemizin huzuru, yaşama gayemiz, en büyük idealimiz, her şeyimizdir. Onları gözümüzü koruduğumuz gibi koruruz.

Gözümüzün nuru çocuklarımızı geleceğe hazırlamak anne babanın en önde gelen vazifesidir. Anne baba çocuklarını en güzel bir şekilde ahlaklı, dindar iyi bir insan olarak yetiştirmekle sorumludur. Peygamber efendimiz bir hadisi şeriflerinde “Bir baba çocuğuna güzel ahlaktan daha üstün bir miras bırakamaz”(1) buyurmuşlardır. Çocuk terbiyesi anne karnında başlar annenin duyguları, davranışları bebeği etkiler. Doğduktan sonra da yaşadığı çevre, etrafındaki insanların davranışları çocuğun kişiliği ve ahlakı üzerinde oldukça önemli bir etki yapar.


“Ve çocuk ne yaşıyorsa onu öğrenir;

Eğer bir çocuk sürekli eleştirilmişse, kınama ve ayıplanmayı öğrenir.

Eğer bir çocuk, kin ortamında büyümüşse kavga etmeyi öğrenir.

Eğer bir çocuk, alay edilip aşağılanmışsa sıkılıp utanmayı öğrenir.

Eğer bir çocuk, hoşgörüyle yetiştirilmişse sabırlı olmayı öğrenir.

Eğer bir çocuk desteklenip yüreklendirilmişse, kendine güven duymayı öğrenir.

Eğer bir çocuk hakkına saygı gösterilerek büyütülmüşse, adil olmayı öğrenir.

Eğer bir çocuk aile içinde dostluk ve arkadaşlık görmüşse bu dünyada mutlu olmayı öğrenir.”(2)

Çocuklarımıza öncelikle davranışlarımızla örnek olmalıyız ki yapacağımız emir ve tavsiyeler etkili olsun. Her konuda olduğu gibi çocuklara davranış konusunda da Peygamber Efendimiz bize en güzel rehber olmuştur. O çocuklara her zaman sevgi göstermiş, her mekanda onlarla ilgilenmiş, onları dinlemiş, onların oyunlarına katılmış, onlara selam vermiş ve kalplerini hiçbir zaman kırmamıştır. Usame bin Zeyd‘in rivayetine göre Peygamberimiz Usame’yi bir dizine, torunu Hasan’ı da diğer dizine alır oturtur sonra onları bağrına basar ve “Allah’ım sen bunlara rahmet et zira ben bunlara merhamet ediyorum” diye dua ederdi. (3) Hutbeme bir dua ayetinin mealiyle son veriyorum: “Onlar, “Ey Rabbimiz! Eşlerimizi ve çocuklarımızı bize göz aydınlığı kıl ve bizi Allah’a karşı gelmekten sakınanlara önder eyle” diyenlerdir.(5)


(1) Buhari, “Birr”, 177
(2) Din Hizmetlerinde İletişim ve Halkla İlişkiler (İlahiyat Ön Lisans), s. 168
(3) Buhari, “Edep”, 22 
(4) Furkan, 74